Jak pokonać strach przed publicznym wystąpieniem ?

Dostajesz za zadanie przedstawienie klientom prezentacji na temat nowego produktu firmy albo usługi. Pierwsze uczucie – skurcz żołądka ? Spocone dłonie ? Suchość w ustach ?
To pojawił się upiór wystąpień publicznych. Ale można go pokonać!

wystapienie-publiczne

1. STRACH – bój się, strach jest zdrowy, adrenalina mobilizuje i dodaje energii, ale trzeba ten strach ujarzmić i trzymać go w ryzach. Najczęściej jest to lęk przed porażką albo ośmieszeniem. A dlaczego Twoje wystąpienie ma być porażką ? Przecież przedstawiasz zagadnienie, w którym jesteś ekspertem i masz czas na przygotowanie, więc porażka z całą pewnością nie jest stuprocentowym pewnikiem. Nawet jeśli pojawią się potknięcia, nie wpłyną one zasadniczo na Twoje dalsze życie.
2. CEL – określ cel swojego wystąpienia – dlaczego, o czym i do kogo będziesz mówić ? Spisz te informacje najpierw w formie konspektu. Później przeanalizuj go i rozwiń do pełnego tekstu.
3. PREZENTACJA – swoją prezentację od początku do końca przygotuj sam i absolutnie nie zlecaj tego komuś innemu. Wtedy będziesz znać dokładną jej treść i kolejność slajdów, nie zaskoczy Cię, a stanie się Twoim pomocnikiem. Nieznajomość materiału nie będzie kolejnym powodem do lęku.
4. ĆWICZENIE – zaprzyjaźnij się z lustrem. Wygłoś swoje przemówienie do lustra, zyskasz możliwość zapanowania nad mimiką i gestami, a także przekonasz się, że potrafisz i że choć może nie przypominasz jeszcze wielkich światowych mówców, to robisz to całkiem nieźle. Jeszcze lepszym sposobem jest użycie kamery, o ile taka możliwość istnieje. Dobrze jest przeanalizować takie nagranie z kimś życzliwym, ale szczerym, kto będzie Twoją pierwszą publicznością i podzieli się swoimi odczuciami.
5. GŁOS – poza ogólną postawą trzeba też poćwiczyć intonację – wypowiadaj te same zdania, ale w różnych zabarwieniach emocjonalnych – przyjaźnie, w złości, jako prośbę etc. Przy okazji nie mniej ważne będzie pracowanie nad dykcją w codziennych rozmowach, dzięki temu w czasie wystąpienia wszyscy będą rozumieli co do nich mówisz. Idealnie do ćwiczeń nadają się skomplikowane zdania, a także chrząszcze, stoły i suche szosy. Wypowiadaj je na różne sposoby. Pomoże tu także śpiewanie; zaśpiewaj ulubioną piosenkę do dyktafonu – jeśli śpiewane przez Ciebie słowa będą niewyraźne, to musisz postarać się to poprawić. Kolejnym słusznym posunięciem będzie wybranie się na karaoke, które w przyjaznym otoczeniu pozwoli Ci oswoić się z publicznością, byciem w centrum uwagi.
6. ODDECH – oddech pod kontrolą po pierwsze uspokaja, a po drugie pozwala na wypowiedzenie całego zdania pełnym głosem. Na zmianę nabieraj powietrza licząc do 10 i wypuszczaj je także licząc do 10
7. ZAPAMIĘTYWANIE – nie ucz się całego wystąpienia, przygotuj je sobie na kartkach, najlepiej w formie punktów zapisanych dużym drukiem, które będziesz mieć pod ręką. Na pamięć naucz się początkowych trzech minut, podczas których uwaga słuchaczy jest najbardziej na Tobie skupiona, i które mają ich zainteresować tematem. Unikniesz w ten sposób „zatkania się” na samym początku, co ułatwi Ci znacznie przejście dalej.
8. UBRANIE – Twój strój powinien być oczywiście czysty i staranny, dobrany w zależności od środowiska, w którym będziesz przemawiać. Musisz się w nim czuć swobodnie.
9. MIEJSCE – jeśli masz taką możliwość, obejrzyj miejsce, w którym odbędzie się wystąpienie, a jeszcze lepiej od razu wygłoś tam swoją prezentację, jako próbę generalną. Przed sobą miej laptop, za sobą ekran do wyświetlania, krzesła powinny być ustawione tak, byś mógł chodzić między publicznością. Sprawdź, czy sprzęt w sali jest kompatybilny z Twoim i to nie w ostatniej chwili przed wystąpieniem. Miej ze sobą zapasowe baterie oraz kopię prezentacji i tekstu zapisaną na nośniku.
10. PRZEKAZ – nie czytaj z kartki – to będzie oznaczało Twój brak profesjonalizmu i zaangażowania, znudzi i zniechęci słuchaczy.
Zawsze stój przodem do publiczności okazując jej w ten sposób szacunek. Prezentację masz przed sobą na laptopie, nie musisz odwracać się do slajdów.
W zależności od tego, kim jest Twoja publiczność, inna będzie forma wypowiedzi, język, strój i emocje. Musisz określić jakie są ich życiowe priorytety i zainteresowania, by nie odwoływać się do zalet ogrodnictwa w gronie miłośników sportów motorowych.
Wprowadź do prezentacji elementy, które będą zwracały uwagę zarówno wzrokowców (których jest większość), słuchowców oraz kinestetyków. Nawiązuj kontakt wzrokowy z jak największą liczbą uczestników. Zamiast opierać się na dowodach naukowych i tabelkach analiz odwołuj się do emocji, pokazuj emocje, mów przekonująco, z pasją, językiem zrozumiałym, ale dostosowanym do danej grupy – biznesowym, potocznym, korporacyjnym etc. Zachowaj postawę swobodną, ale nie lekceważącą, nie zasłaniaj się trzymaną w dłoniach kartką, dla podkreślenia wagi wypowiedzi wejdź między uczestników. Kiedy koncentracja słuchaczy spada, postaraj się zmienić tonację wypowiedzi, gesty, miejsce z którego mówisz, zadaj pytanie.
Jeśli to nie jest konieczne, nie rozdawaj przygotowanych materiałów na początku – wszyscy zaczną je przeglądać i szeleścić, zamiast skupić się na tym, co masz do powiedzenia.

Autorka artykułu:

[column size=”one-third”]

moi3

[/column][column size=”two-third” last=”true”]

Natasza Słomka

Kulturoznawca, przedsiębiorca, miłośniczka psów, kryminałów i poszerzania horyzontów. Upust artystycznym ciągotom daje jako pisacz, rysowacz i pstrykacz.

[/column]

You may also like...