Sztuka komunikacji – część I

Sztuka-komunikacji-I

Sztuka autokomunikacji

Podstawą skutecznej komunikacji z otoczeniem jest umiejętność komunikowania się ze sobą.

Jak w każdej innej dziedzinie, również w prawidłowej, skutecznej komunikacji ze światem, istnieje zasadnicza i głęboka potrzeba świadomości samego siebie – swoich uczuć, potrzeb, myśli, emocji i intencji. Umiejętność odnalezienia się w swojej własnej przestrzeni, obcowania w niej z samym sobą, w dialogach, które zawsze dostarczają odpowiedzi i budują samoświadomość. Rozmowa z sobą to nie to samo, co przeglądanie własnych mimowolnie pojawiających się na ekranie umysłu myśli. Dialog z własnym ,,Ja” wymaga wysiłku i sporej koncentracji. Otwiera nas na głębsze potrzeby, precyzując oczekiwania, ale także pozwalając dać światu coś więcej, coś bardziej prawdziwego.

Rola komunikacji, pojmowanej jako narzędzie pozwalające utrzymać odpowiednie relacje z innymi ludźmi – oraz z samym sobą jest niepodważalna. Nie ma takiej dziedziny życia, w której nie istnieje potrzeba komunikowania się. Natomiast – jak zwykł mawiać Zig Ziglar – jakość komunikacji określa wartość naszego życia. Zdaniem badaczy, aż 85% życiowego sukcesu zawdzięczamy właśnie umiejętności komunikowania się.

Komunikacja werbalna i niewerbalna

Komunikacja werbalna, a więc dialog z drugą osobą, jest najprostszą formą porozumiewania się, jednak jak się okazuje, coraz częściej wypieraną przez sposoby wynikające z wysoko rozwiniętej technologii naszych czasów. Wskutek tego, wirtualny świat zdaje się powoli zastępować tę potrzebę. Zasadniczy problem związany z komunikowaniem się w sposób werbalny, w największej mierze wynika z częstotliwości i jakości prowadzonych przez nas rozmów. Rozmawiamy ze sobą mało – lub wcale. Wyrażając jedynie to, co naprawdę niezbędne i konieczne. Coraz częściej milczymy, przy czym milczenie to nie zawsze jest przysłowiowym złotem. W niektórych sytuacjach, oznacza pewnego rodzaju unieruchomienie wzajemności z partnerem, przyjacielem, współpracownikami, czy też z rodziną. Z różnych powodów przestajemy ze sobą rozmawiać. Narastające złe emocje, lęk przed kolejną przykrą wymianą zdań, poczucie permanentnego niezrozumienia, czy wreszcie kłamstwo – wszystko to, zaburza podstawową zdolność utrzymywania zdrowych społecznych relacji. Czasami pojawia się silna chęć, aby przerwać milczenie, ale to wiązałoby się z poruszeniem prawdziwej lawiny spraw – nieraz bardzo nieprzyjemnych i niewygodnych dla nas samych.

Obszar komunikacji niewerbalnej, stanowi dużo bardziej złożony i skomplikowany problem. Niewerbalna komunikacja obejmuje wszystkie sposoby, jakimi mówi nasze ciało – spojrzenie, gestykulację, ton głosu, postawę, a nawet oddech. Świadoma i wykorzystana w odpowiedni sposób, stanowi klucz do sukcesu w obszarze prawidłowych relacji, we wszystkich dziedzinach życia. Stanowi przede wszystkim o tym, jakimi jesteśmy mówcami, a jej rola bywa przeceniana nawet w stosunku do treści, którą niesie. Wyraża nasze intencje, a także określa osobowość. Warto w tym momencie wspomnieć, że komunikowanie się, to nie tylko mówienie, czy przekaz informacji w jakiejkolwiek innej formie. Komunikacja to także – i przede wszystkim słuchanie. Ma ono na celu zarówno zrozumienie intencji rozmówcy, poprzez odpowiednie przetworzenie, czy sparafrazowanie przekazu, jak i okazanie mu żywego zainteresowania. Niewerbalność w tym momencie nabiera innego, jednak niesłychanie istotnego wymiaru. Obliguje przede wszystkim, aby okazać rozmówcy zrozumienie i empatię. Przekonać go, że jesteśmy zaciekawieni tym, co ma do powiedzenia, poprzez zaangażowanie w słuchanie mowy całego ciała.

Dalszy ciąg rozważań o umiejętności komunikowania, już niebawem na naszym portalu– zapraszamy!

Autor artykułu:

[column size=”one-third”]


[/column][column size=”two-third” last=”true”]
Magdalena Seremak

Wielbicielka słowa przede wszystkim, w różnym ujęciu i różnej formie. Na co dzień – konsultant regionalny, szkoleniowiec, redaktor, autorka artykułów, blogerka, copywriter… Mama, żona oraz fascynatka rozwoju osobistego i coachingu. Próbuje nazwać i wyrazić to, co pozornie nie nazwane, a wyrażając rzeczywistość – sama poznaje świat…

[/column]

 

You may also like...